Przeskocz do treści

Chwała na wysokości Bogu – świąteczny hymn Kościoła

Wielokrotnie w liturgii Kościoła w świątyniach rozbrzmiewa radosne Chwała na wysokości Bogu. Skąd pochodzi i co wyraża radosny śpiew Gloria? Hymn ten składa się z trzech części. Na początku wyśpiewywane są słowa, które po raz pierwszy rozbrzmiewały nad polami Betlejem w noc Narodzenia: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”. Następnie oddawane jest Bogu to, co przynależy Jemu jako Stwórcy i co wypełnia ludzkie dusze: „Chwalimy Cię, błogosławimy Cię, wielbimy Cię, wysławiamy Cię, dzięki Ci składamy…” Ostatnią część stanowi uwielbienie Chrystusa: „Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca; Tylko Tyś jest Panem, tylko Tyś Najwyższy”. Hymn Gloria uczy zgromadzonych na liturgii trudnej modlitwy uwielbienia, którą znaczone powinno być codzienne Życie chrześcijanina. Szczytem objawienia się chwały Boga jest Jezus Chrystus, który jest „odblaskiem chwały Boga i odbiciem Jego istoty”. Ten, który przyjął na siebie skutki grzechu, dał się ukrzyżować i powstał z martwych. Zbawiciel uczy, że objawieniem się chwały Stwórcy jest człowiek, który w każdej sytuacji powinien pamiętać, że jest Jego dziełem, a przeżywając różnego rodzaju trudności i radości, ma okazję nawracać się oraz tak postępować, by Ojciec Niebieski zawsze był na pierwszym miejscu. Świąteczny hymn Kościoła uświadamia wiernym, że królowanie człowieka polega na przyobleczeniu chwały Boga, czyli uniżeniu się przed Nim – Wszechmogącym. Wyrazem tego uniżenia jest wypełnianie na co dzień woli Ojca Niebieskiego. Odmawiając „Chwała na wysokości Bogu”, uczniowie Chrystusa wpatrują się
w swojego Nauczyciela, który uniżył samego siebie, by zgładzić grzech świata. Uczynił to, aby człowiek w codzienności przyjmował uniżanie
i upokorzenie, wiedząc, że prowadzą go one do wywyższenia, do uczestnictwa w chwale Bożej i dają udział w zwycięstwie Jezusa Chrystusa. Wierni, którzy kształtują swoje życie przez sławiącą miłość Bożą liturgię spotykają się z Wszechmogącym w zbawczym „uścisku”.